GÖÇ VAKTİ

Kışın ilk günleri gelip çatmış, ağaçlar yapraklarını toprağa bırakmıştı. Evlerin çatısına kadar karla dolan kışlar artık gerideydi. “Eskisi gibi değil”in adı yeni olmuş, yenilik arzusu her yeri, her düşünceyi zaptetmişti.  Saniye Hanım da bu yenilik dalgasına teslim olmaya aday görünüyordu. Gözlerini açtığında saat altıyı göstermek üzereydi. Köyün camisinden yükselen ezan sesini duyalı on dakikayı geçmişti. Sıcak yatağından bir türlü çıkası gelmiyordu. Soba iyice sönmüş, kışın soğuk nefesi pencere kenarından sızarak odayı doldurmuştu. Zorlukla doğruldu. Yatağın kenarındaki hırkasını omuzlarına attı. Soğuk odaya ayaklarını uzattı. Terliklerini arandı, bulamayınca derin bir iç çekip…

Devamını oku