Göç Vakti 3

            Annesinin geldiğini fark eden Sefer, resim defterini aldığı yere tekrar koyarak dolabın kapağını kapattı. Odadan çıktığında annesi son basamakları tırmanıyordu. Zorlukla gülümsemeye çalışan Saniye Hanım, ağlamaktan kızaran gözlerini oğlundan kaçırarak büyük odaya yöneldi. Ağladığı anlaşılsın istemiyordu. “Fazla bir eşyam yok, sadece çardaktaki valizle el çantam var.” diyerek Yığın yaptığı yorganı, minder ve örtüleri toplamaya girişti. Sefer annesinden aldıklarını çardaktaki yüklüğe taşıdığı esnada bir kapağı açık duran malzeme dolabına gözü ilişti.  Dolaba iyice göz gezdirdiğinde, babasına ait alet ve edevatları fark etti. İlk günkü gibi tertemiz ve pırıl pırıldılar. Bu…

Devamını oku