VAZGEÇTİM

Yaşadığın yerleri gezdim geçenlerde Seni göreyim istedim vazgeçtim Bir parkta oturdum sonra Sormak istedim gelip geçenlerden Başını ağrıtırlar dedim vazgeçtim ———– Yolum meyhaneye düştü sonra Sohbet edeyim istedim içenlerle Gönlümü döküp derdimi paylaşayım Kadehte yiteni gördüm Vazgeçtim ———- Kadının biri geldi sonra Saçları kırlaşmış bileğinde boncuklarla Uzattım elimi fal baktırayım İçimi okur dedim vazgeçtim ———— Evimin yolunu tuttum sonra Geriye dönmek istedim vazgeçtim Sana anlatmaya cesaretim nerde Yanına gelmek istedim geçenlerde Mehmet Hüseyinçelebi

Devamını oku

KAFESTEKİLER

            Perde aralığından odaya sızan sabah güneşi yüzüne vurana kadar yatağında mışıl mışıl uyuyordu. Güneşin sıcaklığını duyumsayınca irkilerek yatağından doğruldu. Salondaki kafeslerinde ötüşen muhabbet kuşlarının sesleri onu uyandıramamıştı. Birkaç gündür yaşadığı halsizlik hâlâ devam ediyordu. İşe geç kalmış, personel servisindeki arkadaşlarının telefon çağrılarını dahi işitmemişti. Birkaç gündür fazla mesai yaptığından “Yorgunluğumun sebebi bu olmalı.” diye düşündü. Aceleyle giyindi. Makyajını tazelerken gördüğü yüz sanki kendisine ait değil gibi görünüyordu. İki günlük hafta sonu tatilinin ona iyi gelmediğini düşündü. Kuşların yem ve sularını yeniledikten sonra evden ayrıldı. Yoldan bir taksi çevirip kendisini…

Devamını oku

ARAYIŞ-3

            Gece yarısından itibaren şiddetle yağan yağmur sabaha doğru etkisini kaybetmişti, fakat inceden çiselemeye devam ediyordu. Apartmandan çıkıp adımını sokağa attığında şemsiyesini yanına aldığına pek sevindi. Birkaç dakika sonra yağmur yeniden şiddetini arttırmıştı. Yağmurun sesi tüm diğer sesleri bastırıyordu. Kısa bir tereddütten sonra yoluna devam etti. Kitapçıların bulunduğu han oturduğu eve yakın olduğundan fazla yürümesi gerekmiyordu. Caddeye ulaştığında tek tük geçen otomobiller ve sağa sola koşuşturan insanlar ilişti gözüne. Hiç biri de yanına şemsiye almamıştı. Hana adımını attığı sırada şemsiyesi kabiliyetinin sınırlarına neredeyse ulaşmıştı. Büfenin önü kalabalık olduğundan çay tost…

Devamını oku

Arayış 2

    Özenle hazırlanmış akşam yemeğinin ardından eski yerine oturup resmi izlemeye kaldığı yerden devam etti. Adamın elindeki kitaba bir kez daha bakınca, doğum günlerinde ona hediye edilen ve dolaplara gelişi güzel sakladığı kitaplarını anımsadı. Uzun zamandır doğru dürüst kitap okumuyordu. Çalışmaya başladığından beri kitap okumaya ayıracak zaman bulamamıştı. Kalkıp dolaba yöneldi ve rastgele bir kitap alarak koltuğuna tekrar oturdu. Resimdeki pozun aynısını taklit etmeye çalışıyordu. Kitabı ve kalemi aynı şekilde tutuyor, resimdeki adam  gibi kararlı görünmeye çabalıyordu. Odaya giren ablasını fark etmedi bile. Ona “Ne okuyorsun Erdal?” diye sorduğunda, başını…

Devamını oku

ARAYIŞ – 1

            Koltuğuna gömülerek ayağını önündeki sandalyeye uzatmış, bir saattir karşı duvarda asılı duran tablodaki resme bakarak dalıp gitmişti. Kapı aralığından içeriye sızan yemek kokuları ve ablasının söylediği güzel türkü onu içerisinde kaybolduğu resimden çıkarmıştı. Bedeninde duyduğu yorgunluk, zihninden bedenine yayılarak narkoz etkisi yaratmış, büsbütün uyuşmasına sebep olmuştu. Haftanın son iş gününün akşamlarında yinelenen bu durumunu neredeyse kanıksamıştı. Ta ki, bu akşam koltuğuna oturup resme dikkat kesilinceye kadar…             İşten geldiği her Cuma akşamı odasına çekilip kendini yatağa bırakır, öylece bir-bir buçuk saat uzanarak kendine gelmeyi beklerdi. Bu akşamsa öyle yapmamıştı.…

Devamını oku

Hiçbir şey olmadı

Haklısın hiçbir şey olmadı Ne yüreğin yandı Ne gözyaşın döküldü Hem niye yansın ki Hem niye dökülsün ki Haklısın hiçbir şey olmadı. ——- Haklıyım hiçbir şey olmadı Ne burnumda tütüyorsun Ne düşüme geliyorsun Hem niye tütsün ki Hem niye gelsin ki Haklıyım hiçbir şey olmadı ——- Haklısın hiçbir şey olmadı Ne el ele tutuştuk Ne göz göze bakıştık Hem niye tutuşalım ki Hem niye bakışalım ki Haklısın hiçbir şey olmadı. —– Haklıyım hiçbir şey olmadı Ne ismini andım Ne cismine kandım Hem niye anayım ki Hem niye kanayım ki Haklıyım…

Devamını oku

Göç vakti 4

            Ata ocağından uzaklaştıkça yollarının üzerindeki insanlar, ağaçlar,  binalar…  Sanki daha da değişiyordu. Radyoda çalan şarkının hızı, otomobilin altında akıp giden asfaltın hızı ve üstünde koşuşturan insanlar… Köyden çıkalı yaklaşık 2 saat olmuş yolun 3’te 2’sini almışlardı.  Sefer “Mola verelim mi? Diye anasına seslendi. Daldığı hafif utkusundan uyanan Saniye Hanım’ın “İyi olur.” cevabıyla yakınlarda bulunan bir dinlenme tesisine yanaştı. Kafeteryadan sıcak bir kahve alarak arabasının yanında annesini beklemeye koyuldu. Burası bir arı kovanını andırıyordu. Araçlar tesisin bir yanından giriyor, öbür yanından çıkıyordu. Evlerinden ayrılıp başka şehirlerde okumaya giden öğrenciler, çalışmaya…

Devamını oku

Göç Vakti 3

            Annesinin geldiğini fark eden Sefer, resim defterini aldığı yere tekrar koyarak dolabın kapağını kapattı. Odadan çıktığında annesi son basamakları tırmanıyordu. Zorlukla gülümsemeye çalışan Saniye Hanım, ağlamaktan kızaran gözlerini oğlundan kaçırarak büyük odaya yöneldi. Ağladığı anlaşılsın istemiyordu. “Fazla bir eşyam yok, sadece çardaktaki valizle el çantam var.” diyerek Yığın yaptığı yorganı, minder ve örtüleri toplamaya girişti. Sefer annesinden aldıklarını çardaktaki yüklüğe taşıdığı esnada bir kapağı açık duran malzeme dolabına gözü ilişti.  Dolaba iyice göz gezdirdiğinde, babasına ait alet ve edevatları fark etti. İlk günkü gibi tertemiz ve pırıl pırıldılar. Bu…

Devamını oku

GÖÇ VAKTİ-2

                İşten geleli henüz birkaç dakika olmuş, salondaki koltukta günün yorgunluğunu atıyordu… Hazırlanan akşam sofrasının tıkırtılarıyla birlikte gelen yemek kokuları Sefer’i sabırsızlandırıyordu. Karısına “Karıcığım yemek ne zaman hazır olur?” diye seslendi. “Çok sürmez hayatım” cevabını alınca biraz olsun rahatladı. Açlığa fazla tahammülü yoktu doğrusu. Çalan telefonla irkildi. Ev telefonları artık eski önemini yitirdiğinden çoğu kişi evindeki telefonu kapattırmıştı. Sefer ise henüz kapatmamıştı. Pazarlamacılardan biri aramıştır tahminiyle telefonun kapanmasını bekledi. Birkaç çalmadan sonra annesinin arayabileceğini düşünerek telefonu açtı. Çok kere annesini yanlarına yerleşmesi konusunda ikna etmeye çalışmış fakat başaramamıştı. Annesi bundan…

Devamını oku