İçinde bulunduğumuz teknoloji çağında zaman zaman geçmişi hatırlıyor ve iç geçiriyoruz. Geçmişe dair özlem dolu cümleler kuruyoruz. Çocukken; akşam ezanına kadar sokakta oynadığımız, acıktığımızda bir elimizde ekmek arası peynirle sokakta oynamaya devam ettiğimiz, bayramlarda aile büyüklerinin evinde bütün sülale bir araya gelip yer sofrasında yemek yediğimiz o günleri özlemle anıyoruz.

Peki o günleri gerçekten özlüyor muyuz?

O günleri hatırladığımız zamanlara şöyle bir bakılırsa günümüz koşuşturmacasından yorulduğumuz, bireysellikten, günümüz insanının bencilleşmesinden, dost sohbetlerinin azalmasından şikayet ettiğimiz zamanlara denk geldiği görülür. Aslında özlediğimiz o günler değil, o günlerde yaptığımız paylaşımlar, birlikteliklerdir. İyi de günümüzde paylaşmak, kaynaşmak yerine bireysel olmayı tercih eden yine biz değil miyiz? "İşten-güçten, trafikten, yoğunluktan buluşup kaynaşmaya vakit mi kalıyor" diyebilirsiniz. Haklı da olabilirsiniz. Ancak hemen hemen her şeyin bir alternatifinin olduğu düşünülürse bu duruma da bir çözüm bulunabilir diye düşünüyorum. Madem ki teknoloji çağında yaşıyoruz; istersek buluşmayı da teknolojik bir ortamda yapabiliriz. İki yıldır içinde bulunduğumuz covid-19 sürecinde dersleri, seminerleri, toplantıları uygulamalar üzerinden yaptığımız düşünülürse pekâlâ bunu da yapabiliriz. Tek yapmamız gereken zoom, Google meet gibi uygulamaların bağlantı linkini sevdiklerimizle paylaşmak. Kendi evimizde, diğer odada çocuğumuz uyurken ya da ders çalışırken  koltuğumuza yaslanıp çayımızı, kahvemizi içerken sohbet edebiliriz. Mesela biz arkadaşlarla her hafta uygulama üzerinden kitap söyleşileri yapıyoruz. Gayet de güzel oluyor. Elbette birebir görüşmenin verdiği tadı vermiyor. Zaten aynı tadı vermesi de beklenemez. Düşünülecek olursa günümüzde yediğimiz domatesin, biberin tadı da eskisi gibi değil. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil ve olmayacak. Bu nedenle "Ah o eski günler!" demek yerine geçmişteki özlediğimiz güzellikleri günümüze uyarlayabiliriz. Kabul edelim ki, zaman makinesi icat edilse ve hizmetimize sunulsa hiçbirimiz geçmişe gidip te kalmak istemeyiz.

İçinde bulunduğumuz teknoloji çağında zaman zaman geçmişi hatırlıyor ve iç geçiriyoruz. Geçmişe dair özlem dolu cümleler kuruyoruz. Çocukken; akşam ezanına kadar sokakta oynadığımız, acıktığımızda bir elimizde ekmek arası peynirle sokakta oynamaya devam ettiğimiz, bayramlarda aile büyüklerinin evinde bütün sülale bir araya gelip yer sofrasında yemek yediğimiz o günleri özlemle anıyoruz.

Peki o günleri gerçekten özlüyor muyuz?

O günleri hatırladığımız zamanlara şöyle bir bakılırsa günümüz koşuşturmacasından yorulduğumuz, bireysellikten, günümüz insanının bencilleşmesinden, dost sohbetlerinin azalmasından şikayet ettiğimiz zamanlara denk geldiği görülür. Aslında özlediğimiz o günler değil, o günlerde yaptığımız paylaşımlar, birlikteliklerdir. İyi de günümüzde paylaşmak, kaynaşmak yerine bireysel olmayı tercih eden yine biz değil miyiz? "İşten-güçten, trafikten, yoğunluktan buluşup kaynaşmaya vakit mi kalıyor" diyebilirsiniz. Haklı da olabilirsiniz. Ancak hemen hemen her şeyin bir alternatifinin olduğu düşünülürse bu duruma da bir çözüm bulunabilir diye düşünüyorum. Madem ki teknoloji çağında yaşıyoruz; istersek buluşmayı da teknolojik bir ortamda yapabiliriz. İki yıldır içinde bulunduğumuz covid-19 sürecinde dersleri, seminerleri, toplantıları uygulamalar üzerinden yaptığımız düşünülürse pekâlâ bunu da yapabiliriz. Tek yapmamız gereken zoom, Google meet gibi uygulamaların bağlantı linkini sevdiklerimizle paylaşmak. Kendi evimizde, diğer odada çocuğumuz uyurken ya da ders çalışırken  koltuğumuza yaslanıp çayımızı, kahvemizi içerken sohbet edebiliriz. Mesela biz arkadaşlarla her hafta uygulama üzerinden kitap söyleşileri yapıyoruz. Gayet de güzel oluyor. Elbette birebir görüşmenin verdiği tadı vermiyor. Zaten aynı tadı vermesi de beklenemez. Düşünülecek olursa günümüzde yediğimiz domatesin, biberin tadı da eskisi gibi değil. Artık hiçbir şey eskisi gibi değil ve olmayacak. Bu nedenle "Ah o eski günler!" demek yerine geçmişteki özlediğimiz güzellikleri günümüze uyarlayabiliriz. Kabul edelim ki, zaman makinesi icat edilse ve hizmetimize sunulsa hiçbirimiz geçmişe gidip te kalmak istemeyiz.