Takdir etmenin en güzel yanıdır teşekkür etmek. Yapılan ya da yapılacak olan güZel bir işten dolayı  memnuniyetimizi karşımızdaki kişiye gösterebilmenin en kısa ve zahmetsiz halidir. Teşekkür etmek, kendi içinde birçok güzel mesaj barındırır. "İyi ki varsın. İyi ki yanımdasın. Beni mutlu ettin. Sayende işim kolaylaştı. Bana yaşattığın güzellikleri sen de yaşa" deminin en kestirme yoludur.

Peki, bizler ne kadar teşekkür ediyoruz?

Aslına bakılırsa toplum olarak teşekkür etme konusunda biraz cimriyiz. Karşımızdaki kişi ya da kişiler iyilik yaptığı zaman, sanki o iyiliği yapmak zorundaymış gibi bir tavır içerisinde oluyoruz. Biraz da yetiştirilme tarzımızdan dolayı teşekkür etmeye çekiniyoruz. Oysa teşekkür ettiğimizde, iyilik yapan kişiyi  davranışı konusunda teşvik etmiş oluyoruz. Bir anlamda teşekkür ederek iyiliklerin çoğalmasına katkıda bulunmuş oluyoruz. Alışveriş yaptıktan sonra kasiyere, kahvemizi getiren garsona, otobüs durağına (özellikle engelliler için) tam yaklaşan şoföre, derdimizi dinleyip bize fikir veren ya da faydalı bir bilgiyi bizimle paylaşan arkadaşımıza, otobüste bize yer veren kişiye gülümseyerek teşekkür etmek hem bizi hem onları mutlu edecektir. Hatta size tuhaf gelebilir ancak olumsuz bir durum karşısında da teşekkür etmek mümkün. Bize, nezaket dışı davranan birine gülümseyerek "Nezaketin için teşekkür ederim" dediğimizde muhtemelen mahçup olacaktır. Mahcup olmuyorsa da bırakın kendi kabalığı ile baş başa kalsın. Hiç kimse çamurlu su birikintisine basmak istemez öyle değil mi?

Peki, siz hiç güveninizi sarsan, sizi üzen kişiye teşekkür ettiniz mi?

"Bu da ne demek böyle? Beni üzen kişiye neden teşekkür edeyim ki?" dediğinizi duyar gibiyim. Bunu ilk duyduğumda bana da çok mantık dışı gelmişti. Konunun iç yüzünü öğrendikten sonra ise anlam kazanmaya başladı.

Mesela: yapılan (o an için affedilemez hata) sonrasında üzülürüz, güvenimiz sarsılır, psikolojik açıdan Zorlu süreçlerden geçeriz ve gün gelir toparlanırız. İşte tam burada "Kurt kışı geçirir ama yediği ayazı unutmaz" sözü devreye girer. Bir anlamda tecrübe ediniriz hayata dair.

Peki, tecrübe bize ne kazandırır?

Tecrübe, bize her şeyden önce tedbirli ve temkinli olmayı öğretir. Hayatımızda atacağımız adımlar karşısında geçmişte yaşadıklarımıza bakarak karar vermeyi sağlar. Yaşadığımız tecrübeler sayesinde aynı hatayı tekrarlamaktan ya da daha büyük bir hataya düşmekten korunmuş oluruz. Tabii o tecrübelerden ders almak şartıyla.

Buradan teşekkür ediyorum bana her türlü yardımı yapanlara. Teşekkür ediyorum beni mutlu edenlere. Teşekkür ediyorum bana fırsat verenlere. Teşekkür ediyorum güvenimi sarsanlara. Bana öğrettikleriniz için ve bana sağladığınız katkılar için teşekkür ediyorum.

 Takdir etmenin en güzel yanıdır teşekkür etmek. Yapılan ya da yapılacak olan güZel bir işten dolayı  memnuniyetimizi karşımızdaki kişiye gösterebilmenin en kısa ve zahmetsiz halidir. Teşekkür etmek, kendi içinde birçok güzel mesaj barındırır. "İyi ki varsın. İyi ki yanımdasın. Beni mutlu ettin. Sayende işim kolaylaştı. Bana yaşattığın güzellikleri sen de yaşa" deminin en kestirme yoludur.

Peki, bizler ne kadar teşekkür ediyoruz?

Aslına bakılırsa toplum olarak teşekkür etme konusunda biraz cimriyiz. Karşımızdaki kişi ya da kişiler iyilik yaptığı zaman, sanki o iyiliği yapmak zorundaymış gibi bir tavır içerisinde oluyoruz. Biraz da yetiştirilme tarzımızdan dolayı teşekkür etmeye çekiniyoruz. Oysa teşekkür ettiğimizde, iyilik yapan kişiyi  davranışı konusunda teşvik etmiş oluyoruz. Bir anlamda teşekkür ederek iyiliklerin çoğalmasına katkıda bulunmuş oluyoruz. Alışveriş yaptıktan sonra kasiyere, kahvemizi getiren garsona, otobüs durağına (özellikle engelliler için) tam yaklaşan şoföre, derdimizi dinleyip bize fikir veren ya da faydalı bir bilgiyi bizimle paylaşan arkadaşımıza, otobüste bize yer veren kişiye gülümseyerek teşekkür etmek hem bizi hem onları mutlu edecektir. Hatta size tuhaf gelebilir ancak olumsuz bir durum karşısında da teşekkür etmek mümkün. Bize, nezaket dışı davranan birine gülümseyerek "Nezaketin için teşekkür ederim" dediğimizde muhtemelen mahçup olacaktır. Mahcup olmuyorsa da bırakın kendi kabalığı ile baş başa kalsın. Hiç kimse çamurlu su birikintisine basmak istemez öyle değil mi?

Peki, siz hiç güveninizi sarsan, sizi üzen kişiye teşekkür ettiniz mi?

"Bu da ne demek böyle? Beni üzen kişiye neden teşekkür edeyim ki?" dediğinizi duyar gibiyim. Bunu ilk duyduğumda bana da çok mantık dışı gelmişti. Konunun iç yüzünü öğrendikten sonra ise anlam kazanmaya başladı.

Mesela: yapılan (o an için affedilemez hata) sonrasında üzülürüz, güvenimiz sarsılır, psikolojik açıdan Zorlu süreçlerden geçeriz ve gün gelir toparlanırız. İşte tam burada "Kurt kışı geçirir ama yediği ayazı unutmaz" sözü devreye girer. Bir anlamda tecrübe ediniriz hayata dair.

Peki, tecrübe bize ne kazandırır?

Tecrübe, bize her şeyden önce tedbirli ve temkinli olmayı öğretir. Hayatımızda atacağımız adımlar karşısında geçmişte yaşadıklarımıza bakarak karar vermeyi sağlar. Yaşadığımız tecrübeler sayesinde aynı hatayı tekrarlamaktan ya da daha büyük bir hataya düşmekten korunmuş oluruz. Tabii o tecrübelerden ders almak şartıyla.

Buradan teşekkür ediyorum bana her türlü yardımı yapanlara. Teşekkür ediyorum beni mutlu edenlere. Teşekkür ediyorum bana fırsat verenlere. Teşekkür ediyorum güvenimi sarsanlara. Bana öğrettikleriniz için ve bana sağladığınız katkılar için teşekkür ediyorum.