Ağrılar içinde üç ay boyunca tedavi için ilaçlar aldım ama ilaç değiştikçe değişen bir hastaydım.

Vakit geçmiyordu.

Sanki dünya dönmüyor dönen dünyada sadece sana vakit geçmiyordu. Hayatın tüm dertleri sende ama nece dertler çeken ve sabreden insanoğlu vardır.

Konya nın çeşitli hastanelerinde çeşitli tedavilerde fayda etmedi. Gerçek şu ki tevekkülümüzü ailecek hiç eksik etmedik. Şuan şu dakika hâlen halimize bin şükür elhamdülillah.

Artık farklı hastaneleri denedik ten sonra araştırma hastanesindeki doktorlar hastaneye çocuk bölümüne yatışımı yaptı Sebebi ise şu anki mevcut hastalığıma tanısı yakın olan ailemin hayvancılıkla uğraşmasından dolayı brucella hastalığından şüphelenmeleriydi.

Az bir Zaman süresince tedaviye cevap veremeyince hastanenin başka bölümlerine de tedavilere gittim. Tabii ki çocukluğumun da verdiği oyun heyecanı beni başka çözümler aramaya itti.

Beni götürdükleri hasta sedyesini bir otobüs olarak görüyor hastane personeli abiyi de kaptanlık yapıyormuşçasına hayal ediyordum. Tekerlekli sandalye benim özel arabamdı ?

İşte bu dünya güzelse çocukların güzel görüp iyi düşünmesiyle güzel bana göre

Çocuk bölümünde kolumdan intraket takılması vb şeylerin o kadar güzel bir histi ki.  Ağlamak üzücü geliyordu.  Hele de annemi babamı çaresizlik içinde gözleri her an ağlayacakmışçasına görmek daha acı verici bir histi. Bir yıl kadar hastanenin diğer bölümlerinde de yatış yapılsada en son beni Ankara ya başka bir çocuk Hastanesi'ne sevk ettiler. Eve geldiğimizde evde daha büyük bir hüzün… Annem, abim zaten dönemin zor şartları ve ayaklanmam için hep yanımda olan gözleri dolu dolu bekleyen ailem…

 Ankara ya sevk edildiğimizi duyunca ailem ve komşular herkesin gözleri gözlerindeki bakışlar sanki amansız bir hastalık herkesin gözünde ufacık çocuğun tedavisi olamayan çaresizliği ve bakışı her zaman beni düşündürür. Çünkü Biz insanoğlu insanları sağlığında seviyoruz halbuki derdi veren Rabbım dermanını o derdin sabrını da o verir. Kimse kimseye acıyan gözlerle bakmamalı acıyan gözlerle bakılan hasta hele ki çocuksa daha farklı düşüncelere yaşam farklılıklarına sahip olur diye düşünüyorum.

HAFTAYA PERŞEMBE DEVAM EDECEK

Ağrılar içinde üç ay boyunca tedavi için ilaçlar aldım ama ilaç değiştikçe değişen bir hastaydım.

Vakit geçmiyordu.

Sanki dünya dönmüyor dönen dünyada sadece sana vakit geçmiyordu. Hayatın tüm dertleri sende ama nece dertler çeken ve sabreden insanoğlu vardır.

Konya nın çeşitli hastanelerinde çeşitli tedavilerde fayda etmedi. Gerçek şu ki tevekkülümüzü ailecek hiç eksik etmedik. Şuan şu dakika hâlen halimize bin şükür elhamdülillah.

Artık farklı hastaneleri denedik ten sonra araştırma hastanesindeki doktorlar hastaneye çocuk bölümüne yatışımı yaptı Sebebi ise şu anki mevcut hastalığıma tanısı yakın olan ailemin hayvancılıkla uğraşmasından dolayı brucella hastalığından şüphelenmeleriydi.

Az bir Zaman süresince tedaviye cevap veremeyince hastanenin başka bölümlerine de tedavilere gittim. Tabii ki çocukluğumun da verdiği oyun heyecanı beni başka çözümler aramaya itti.

Beni götürdükleri hasta sedyesini bir otobüs olarak görüyor hastane personeli abiyi de kaptanlık yapıyormuşçasına hayal ediyordum. Tekerlekli sandalye benim özel arabamdı ?

İşte bu dünya güzelse çocukların güzel görüp iyi düşünmesiyle güzel bana göre

Çocuk bölümünde kolumdan intraket takılması vb şeylerin o kadar güzel bir histi ki.  Ağlamak üzücü geliyordu.  Hele de annemi babamı çaresizlik içinde gözleri her an ağlayacakmışçasına görmek daha acı verici bir histi. Bir yıl kadar hastanenin diğer bölümlerinde de yatış yapılsada en son beni Ankara ya başka bir çocuk Hastanesi'ne sevk ettiler. Eve geldiğimizde evde daha büyük bir hüzün… Annem, abim zaten dönemin zor şartları ve ayaklanmam için hep yanımda olan gözleri dolu dolu bekleyen ailem…

 Ankara ya sevk edildiğimizi duyunca ailem ve komşular herkesin gözleri gözlerindeki bakışlar sanki amansız bir hastalık herkesin gözünde ufacık çocuğun tedavisi olamayan çaresizliği ve bakışı her zaman beni düşündürür. Çünkü Biz insanoğlu insanları sağlığında seviyoruz halbuki derdi veren Rabbım dermanını o derdin sabrını da o verir. Kimse kimseye acıyan gözlerle bakmamalı acıyan gözlerle bakılan hasta hele ki çocuksa daha farklı düşüncelere yaşam farklılıklarına sahip olur diye düşünüyorum.

HAFTAYA PERŞEMBE DEVAM EDECEK