Kocatepe’de seher yazdı destân-ı zafer,

Dumlupınar oldu büyük meydân-ı zafer.

Yirmi altı Ağustos’tu, vakit henüz seherdi;

Topların gür sesi oldu ilk nişân-ı zafer.

Başkumandan ufka baktı, sustu dağlar bir an;

Mavi gözlerde tutuştu sarsılmaz îmân-ı zafer.

Fevzi Paşa’nın dehâsı, İsmet Paşa’nın sebâtı,

Başkumandan’la tamam oldu erkân-ı zafer.

Anasının duası, sevdiğinin mektubu,

Mehmetçiğin bağrında saklı fermân-ı zafer.

Kağnılarla karanlığı yaran adsız kadınlar,

Ordunun ardında gizli kahramân-ı zafer.

Otuz Ağustos günü Dumlupınar’ın bağrında

Bir millet verdi tarihe imtihân-ı zafer.

Yenilen yalnızca işgal ordusu değildi;

Korku, zillet, ümitsizlik oldu kurbân-ı zafer.

Sevr’in kara hükmü o meydanda fiilen çöktü;

Lozan’a güç taşıdı her bir nişân-ı zafer.

Sanma toprağa düşen canlar unutuldu gitti;

Her şehit bağrımızda bir gülistân-ı zafer.

Bir Eylül’de yükseldi: “İlk hedef Akdeniz’dir!”

Ege’ye doğru yürüdü coşkun ummân-ı zafer.

Dokuz Eylül’de İzmir sarıldı al bayrağa;

Körfezin sularına düştü nişân-ı zafer.

Ertesi yıl Cumhuriyet gül açtı bu yurtta;

Millet egemenliğiydi kutlu ihsân-ı zafer.

Zafer yalnız kazanılmakla tamam olmaz ey dost;

Onu korumaktır asıl imtihân-ı zafer.

Hekimhan, sanma ki tarih kuru bir defterdir;

Şehidin nabzıyla çarpar her beyân-ı zafer.

Eğitimci Yazar

Mesut Hekimhan

Kocatepe’de seher yazdı destân-ı zafer,

Dumlupınar oldu büyük meydân-ı zafer.

Yirmi altı Ağustos’tu, vakit henüz seherdi;

Topların gür sesi oldu ilk nişân-ı zafer.

Başkumandan ufka baktı, sustu dağlar bir an;

Mavi gözlerde tutuştu sarsılmaz îmân-ı zafer.

Fevzi Paşa’nın dehâsı, İsmet Paşa’nın sebâtı,

Başkumandan’la tamam oldu erkân-ı zafer.

Anasının duası, sevdiğinin mektubu,

Mehmetçiğin bağrında saklı fermân-ı zafer.

Kağnılarla karanlığı yaran adsız kadınlar,

Ordunun ardında gizli kahramân-ı zafer.

Otuz Ağustos günü Dumlupınar’ın bağrında

Bir millet verdi tarihe imtihân-ı zafer.

Yenilen yalnızca işgal ordusu değildi;

Korku, zillet, ümitsizlik oldu kurbân-ı zafer.

Sevr’in kara hükmü o meydanda fiilen çöktü;

Lozan’a güç taşıdı her bir nişân-ı zafer.

Sanma toprağa düşen canlar unutuldu gitti;

Her şehit bağrımızda bir gülistân-ı zafer.

Bir Eylül’de yükseldi: “İlk hedef Akdeniz’dir!”

Ege’ye doğru yürüdü coşkun ummân-ı zafer.

Dokuz Eylül’de İzmir sarıldı al bayrağa;

Körfezin sularına düştü nişân-ı zafer.

Ertesi yıl Cumhuriyet gül açtı bu yurtta;

Millet egemenliğiydi kutlu ihsân-ı zafer.

Zafer yalnız kazanılmakla tamam olmaz ey dost;

Onu korumaktır asıl imtihân-ı zafer.

Hekimhan, sanma ki tarih kuru bir defterdir;

Şehidin nabzıyla çarpar her beyân-ı zafer.

Eğitimci Yazar

Mesut Hekimhan