Otizmin gerçekten farkında mıyız?

Tamam 2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Gününde hemen hemen hepimiz her tarafı maviye boyadık, farkındalık yaratmak amacıyla mavi balonları gökyüzüne de saldık, sosyal medya da orada burada sloganlarda attık, tozu dumana kattık. Görüntüde tamam olmasına tamamdık ama gerçekten otizmin farkında mıydık?

Ülkemizde eğitim, iş, sosyal hayat kapıları bir bir yüzüne kapanan 600 bin otizmli çocuğun farkında mıydık? Doğum günlerini otizmli olduğu için arkadaşsız yalnız  geçiren çocukların  pastalarındaki mumu üflerken yanlarında mıydık? Toplu taşıma araçlarında çocuğunu  tepki verdiği için kucağına alamayan anneyi zor durumda bırakmayacak, duruma tepki göstermeyecek  kadar anlayışlı mıydık? Avm de takıntıları yüzünden sıkıntı yaşayan otizmli bir çocuğu  insafsızca kınamayıp hemen yargılamayıp hem otizme sahip olan çocuğu hem de ailesini uluorta  rencide etmeyecek  kadar erdemli miydik?  Onlara kucak açarak onların dilinden onları dinlemeye var mıydık, hazır mıydık?

Yoksa sadece laf salatası yapıp balon uçurup görüntü yapıp farkındalık adı altında bir nebze vicdan mı rahatlattık?

Otizmin gerçekten farkında mıyız?

Tamam 2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Gününde hemen hemen hepimiz her tarafı maviye boyadık, farkındalık yaratmak amacıyla mavi balonları gökyüzüne de saldık, sosyal medya da orada burada sloganlarda attık, tozu dumana kattık. Görüntüde tamam olmasına tamamdık ama gerçekten otizmin farkında mıydık?

Ülkemizde eğitim, iş, sosyal hayat kapıları bir bir yüzüne kapanan 600 bin otizmli çocuğun farkında mıydık? Doğum günlerini otizmli olduğu için arkadaşsız yalnız  geçiren çocukların  pastalarındaki mumu üflerken yanlarında mıydık? Toplu taşıma araçlarında çocuğunu  tepki verdiği için kucağına alamayan anneyi zor durumda bırakmayacak, duruma tepki göstermeyecek  kadar anlayışlı mıydık? Avm de takıntıları yüzünden sıkıntı yaşayan otizmli bir çocuğu  insafsızca kınamayıp hemen yargılamayıp hem otizme sahip olan çocuğu hem de ailesini uluorta  rencide etmeyecek  kadar erdemli miydik?  Onlara kucak açarak onların dilinden onları dinlemeye var mıydık, hazır mıydık?

Yoksa sadece laf salatası yapıp balon uçurup görüntü yapıp farkındalık adı altında bir nebze vicdan mı rahatlattık?