Zuhal Terlikli
Tam bir şeyleri öğrendim derken, yetersizliğimi hatırlattığın için, teşekkürler….Küçücük esintiyle savrulacakken,rüzgarı hatırlattığın için, teşekkürler…Ufacık su birikintisinden korkarken, okyanusta yüzmeyi öğrettiğin için, teşekkürler…
Bilmediğim istasyonlarda kaybolmuşken, ineceğim yerin neresi olduğunu gösterdiğin için, teşekkürler…Kadehime doldurduğum hüzünle, sarhoş olmak üzereyken,kahveyle tanıştırdığın için,teşekkürler….Yerdeki yapraktan medet umarken, güvercini gösterdiğin için teşekkürler….İnsanlara güvenim yerle bir olmuşken, çocukların da insanolduğunu hatırlattığın için,teşekkürler…
Bütün renkleri siyah- beyaz görmeye başlamışken, gökkuşağını göğe serdiğin için teşekkürler…Zaman zaman sona geldiğimi düşünürken, her sonun bir başlangıç olduğunu sunduğun için, teşekkürler….Teşekkürün nezaket, özürün erdem olduğunu bildirdiğin için ,teşekkürler….Hayat gemisine binip, can simidiyle hayatta kalmamı sağladığın için,teşekkürler….Şükredecek idrakı bana lutfettiğin için, teşekkürler….
