Mesut Hekimhan
Ne olur aynalar küsmeyin ona,
Yüzünde çizgiler kulun eseri,
Türkümü bir daha söyleyin bana,
Yolunu kaybetmiş ruhum serseri.
---------
Annem başımın tacı, Cennetin ötesinden,
Sanki zümrüt ağacı, Yunus’un nefesinden.
----------
Vefasız gözleri bekleyip durma,
Sanki unutmaya gücün yetmiyor,
Ondan başkasından merhamet sorma,
Resmini yırtmaya elin gitmiyor.
----------
Tüm dertlere ilacı, bulurum ben sesinden,
İçimi huzur kaplar, annemin hevesinden.
-------------
Soğukta titreyen kuşa dönmüşsün,
Söyle Nemrutları yakamadın mı?
Dalında kuruyan güle dönmüşsün,
Gönlünde putları yıkamadın mı?
-----------
Bu dünyanın miracı, geçerken secdesinden,
Annem bana duacı, doldurur kesesinden.
--------
Birlikte ağladın, birlikte güldün,
Zulmü anlatmaya yetmiyor lisan,
O belki mutludur, sen çoktan öldün,
Yarasını saklar kendinden insan.
--------
Şimdi bir bir davacı, efendi kölesinden,
Ayrılığı çok acı, her kulun annesinden.
Mesut Hekimhan
Eğitimci Yazar
mesuthan@gmail.com
