Mesut Hekimhan
İnsan özlerken büyür, gönlüm yaşlanıyorsun,
Bir varmış bir yokmuşu, masal mı sanıyorsun.
---------------
Ayrılığın acısı, ilk hecesi bir demdir,
Sûkutum gamdan değil, boynumdaki gemdendir.
------------
Viran olmuş bağların, nasibin yok dünyadan,
Sureti görmüşsün de, haberin yok mânadan.
--------
Ölür mü bu dünyada, gerçeğe şahit olan,
Başka yâran arar mı, söyle dengini bulan.
---------
Yine kimler geziyor, hangi makam düşünde,
Bir ölümlük halin var, hangi emel peşinde.
-------------
Hangi yönde ararsın, cehennemi cenneti,
İnsan kendine yapar, en büyük ihaneti,
-----------
Ne yangınlar geçirip, ne yağmurlar ararsın,
Toprağa düşsen hayat, taşa düşsen buharsın.
----------------
Bir silah kuşanmadan, vuramazsın avını,
Çilesini çekmeyen, kaybeder sınavını.
------------------
Sessizliğim heryerde, ses vermiyor kulluğum,
Sen benim alın yazım, çok sesli suskunluğum.
------------
Ne ötede bulursun, ne berinde bu diyar,
Ne gidende vefa var, ne kalandır sana yâr,
---------------
Ne kadar arasan da, nasiptir ihtimali,
Talip olduğun yolu, yokuşuyla sevmeli.
--------------
Alın yazım deyipte, yazgıyı bozamazsın,
Kalacak yeri yoksa, gidene kızamazsın,
---------------
Muhteşem göçümüzü, yâre doğru eyledik,
Bize bir ömür lazım, ilkini ziyan ettik.
Mesut Hekimhan
Eğitimci Yazar
mesuthan@gmail.com
