Aile, en büyük varlığımız ve en önemli kavramlarımızdandır. Özellikle Türk toplumunda ailenin yeri bir başkadır.   aile bağları kuvvetlidir, vazgeçilmezdir. Buraya kadar bir sıkıntı yok ama, bir noktada bireyler kendi benliklerini bulabilmek için hayatlarının direksiyonunu kendi çevirmeli, pusulasını kendi kullanmalı ve haritasını kendi çizmelidir.

Aksi halde ortaya mutsuz ve eksik çocuklar çıkar. Kaldı ki, her birey kendisine dayatılanları çocuklarına dayatırsa, bu nesiller boyu devam eder ve sürekli bir yanlışın ve mutsuzluğun içine hapsolur kalırız.

Mesleğinde başarısız insanlar, mutsuzluktan doğan stresin verdiği başarısızlıklar, mesleğinde bile kendi karar alırken zorlanan, özgüvensiz insanlar hatta, toplumlar. Bu şekide devam eder gider.

Meslek seçimi, kişinin kendi yetenekleri, tutkuları ve hedefleri doğrultusunda yapılmalıdır. İşte bu nedenle çocukların kendi mesleklerini seçme özgürlüğüne sahip olmaları önemlidir:

1.

Bireysel Mutluluk: Çocuklar, kendi ilgi alanları ve tutkularına uygun bir mesleği seçerek daha mutlu ve tatmin olmuş bireyler olma olasılıkları daha yüksektir.

2.

Kendi Sorumluluğunu Üstlenme: Meslek seçimi, bir kişinin kendi geleceği üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Bu nedenle, bu kararı kendi isteğiyle almak, kişinin sorumluluk almasını teşvik eder.

3.

Başarı Motivasyonu: Kişinin kendi isteği ve ilgi alanlarına dayalı bir mesleği seçmesi, daha yüksek bir motivasyonla çalışmasına ve başarılı olma olasılığını artırır.

4.

Özsaygı ve Özgüven: Çocuklar, kendi kararlarını alarak ve bu kararları uygulayarak özsaygı ve özgüven geliştirme fırsatına sahip olurlar.

5.

Uzun Vadeli Başarı: Kişinin meslek seçimi, uzun vadeli bir kariyer yolunu işaret eder. Bu nedenle, bu kararın kişinin kendi ilgi alanları ve hedefleri doğrultusunda alınması, uzun vadede daha başarılı bir kariyer yolunu işaret eder.

Ailelerin görevi, çocuklarını bu süreçte desteklemek ve rehberlik etmek olmalıdır. Ancak bu rehberlik, çocukların kendi isteklerine ve ilgi alanlarına saygı duyarak yapılmalıdır. kulaktan dolma bilgillerle, elalemin ne diyeceğini düşünerek ve  bir başkasıyla kıyaslamalar yapılarak değil. Aile baskısı, çocukların kendi gerçek potansiyellerinden sapmalarına neden olabilir. Çocuklar, kendi mesleklerini seçme özgürlüğüne sahip olmalı ve bu kararı kendileri vermeli, aileler ise bu kararı desteklemelidir.

Her insanın bir tane hayatı vardır ve bunu nasıl yaşamak istediğine kendisi karar vermelidir herkes kendi kalemini kendi kırmalı, kendi yolunu kendi seçip yürümelidir.

Her insanın tecrübe edinme yöntemi farklıdır. Kimi insan çevresindeki insanların yaşadıklarından yola çıkarken; kimi insan da yaşayarak tecrübe edinir. Ve ben buna kendi deyiminle çarpa çarpa öğrenmek diyorum.

Fikrimce bu insanın en güzel öğrenme yöntemidir.

Başkalarının dayatılarından gelen eksiler yerine kendi eksilerinin bedelini ödemek insanın canını daha az yakar çünkü. Hem bir başkasının,  hayatı konusunda ciddi bir karar noktasına hiçbir garanti vermeden sadece bu benim doğrum diyerek müdahale etmek insan haklarının ihlalidir, kısıtlanmasıdır. Karşınızdaki sizin çocuğunuz olsa bile.

İşte bu yüzden çocuklarınıza hata yapma fırsatı verin, kendi hatalarının bedelini ödemelerine müsaade edin. Sizin doğrularınızın üzerinde,  uçmaktansa, kendi yanlışlarının tepesinden düşsünler.

Emin olun daha az acı çekeceklerdir. Hatta, sözünüze bile gelebilirler. Hayatından tutup hırpalayarak değil; kendi iradeleriyle.

MİİSAFİR YAZAR ESMA SÜLÜ‘NÜN KALEMİNDEN

Aile, en büyük varlığımız ve en önemli kavramlarımızdandır. Özellikle Türk toplumunda ailenin yeri bir başkadır.   aile bağları kuvvetlidir, vazgeçilmezdir. Buraya kadar bir sıkıntı yok ama, bir noktada bireyler kendi benliklerini bulabilmek için hayatlarının direksiyonunu kendi çevirmeli, pusulasını kendi kullanmalı ve haritasını kendi çizmelidir.

Aksi halde ortaya mutsuz ve eksik çocuklar çıkar. Kaldı ki, her birey kendisine dayatılanları çocuklarına dayatırsa, bu nesiller boyu devam eder ve sürekli bir yanlışın ve mutsuzluğun içine hapsolur kalırız.

Mesleğinde başarısız insanlar, mutsuzluktan doğan stresin verdiği başarısızlıklar, mesleğinde bile kendi karar alırken zorlanan, özgüvensiz insanlar hatta, toplumlar. Bu şekide devam eder gider.

Meslek seçimi, kişinin kendi yetenekleri, tutkuları ve hedefleri doğrultusunda yapılmalıdır. İşte bu nedenle çocukların kendi mesleklerini seçme özgürlüğüne sahip olmaları önemlidir:

1.

Bireysel Mutluluk: Çocuklar, kendi ilgi alanları ve tutkularına uygun bir mesleği seçerek daha mutlu ve tatmin olmuş bireyler olma olasılıkları daha yüksektir.

2.

Kendi Sorumluluğunu Üstlenme: Meslek seçimi, bir kişinin kendi geleceği üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Bu nedenle, bu kararı kendi isteğiyle almak, kişinin sorumluluk almasını teşvik eder.

3.

Başarı Motivasyonu: Kişinin kendi isteği ve ilgi alanlarına dayalı bir mesleği seçmesi, daha yüksek bir motivasyonla çalışmasına ve başarılı olma olasılığını artırır.

4.

Özsaygı ve Özgüven: Çocuklar, kendi kararlarını alarak ve bu kararları uygulayarak özsaygı ve özgüven geliştirme fırsatına sahip olurlar.

5.

Uzun Vadeli Başarı: Kişinin meslek seçimi, uzun vadeli bir kariyer yolunu işaret eder. Bu nedenle, bu kararın kişinin kendi ilgi alanları ve hedefleri doğrultusunda alınması, uzun vadede daha başarılı bir kariyer yolunu işaret eder.

Ailelerin görevi, çocuklarını bu süreçte desteklemek ve rehberlik etmek olmalıdır. Ancak bu rehberlik, çocukların kendi isteklerine ve ilgi alanlarına saygı duyarak yapılmalıdır. kulaktan dolma bilgillerle, elalemin ne diyeceğini düşünerek ve  bir başkasıyla kıyaslamalar yapılarak değil. Aile baskısı, çocukların kendi gerçek potansiyellerinden sapmalarına neden olabilir. Çocuklar, kendi mesleklerini seçme özgürlüğüne sahip olmalı ve bu kararı kendileri vermeli, aileler ise bu kararı desteklemelidir.

Her insanın bir tane hayatı vardır ve bunu nasıl yaşamak istediğine kendisi karar vermelidir herkes kendi kalemini kendi kırmalı, kendi yolunu kendi seçip yürümelidir.

Her insanın tecrübe edinme yöntemi farklıdır. Kimi insan çevresindeki insanların yaşadıklarından yola çıkarken; kimi insan da yaşayarak tecrübe edinir. Ve ben buna kendi deyiminle çarpa çarpa öğrenmek diyorum.

Fikrimce bu insanın en güzel öğrenme yöntemidir.

Başkalarının dayatılarından gelen eksiler yerine kendi eksilerinin bedelini ödemek insanın canını daha az yakar çünkü. Hem bir başkasının,  hayatı konusunda ciddi bir karar noktasına hiçbir garanti vermeden sadece bu benim doğrum diyerek müdahale etmek insan haklarının ihlalidir, kısıtlanmasıdır. Karşınızdaki sizin çocuğunuz olsa bile.

İşte bu yüzden çocuklarınıza hata yapma fırsatı verin, kendi hatalarının bedelini ödemelerine müsaade edin. Sizin doğrularınızın üzerinde,  uçmaktansa, kendi yanlışlarının tepesinden düşsünler.

Emin olun daha az acı çekeceklerdir. Hatta, sözünüze bile gelebilirler. Hayatından tutup hırpalayarak değil; kendi iradeleriyle.

MİİSAFİR YAZAR ESMA SÜLÜ‘NÜN KALEMİNDEN