Mesut Hekimhan
Bakışların dünyada, gözlerinin eseri,
Bir gönül bir gönülün nasıl olmaz esiri.
Ölçülemez seninle en değerli mücevher,
Dokununca tenine, sende değer kaybeder.
Yüzünde güller açsın, sana uçsun tüm kuşlar,
Sen Sarıldığın zaman, bahara döner kışlar.
Varlığın mutluluktur, yokluğun sanki zindan,
Senden ayrı olursa, dayanır mı buna can.
Olmasan da hayalin, sokağımda dolaşır,
Uzatsam ellerimi, ellerine ulaşır.
Hayat denen köprüden ben sensiz geçemedim,
Ab-ı hayat sundular, ben sensiz içemedim.
Sanma birbirimizden uzaktayız, ayrıyız,
Aynı bayrak üstünde sen hilalsin ben yıldız.
Sen benim memleketim, toprağımsın taşımsın,
Geleceğim, geçmişim, sen bin yıllık yaşımsın.
Gel artık bitirelim, biz bizden uzaklığı,
Avuçlarımda kalsın, yüzünün sıcaklığı.
Gölgesinde eylenip kaldığım çınarımsın,
Kana kana içtiğim, en tatlı Pınarımsın.
Saçlarının her teli beni sana bağlıyor,
Yokluğun alev alev ciğerimi dağlıyor.
Ne güzel seni sevmek, ömrümün her bir anı,
İsterim senle dolsun, hayatımın dört yanı.
Dünyamı saran güneş, bir bebek hevesiydi,
Bakışın ruhuma eş, bir gece mavisiydi.
Bilmemki duyar mısın, gönlümün feryadını,
Paylaşalım seninle, bu hayatın tadını.
Çiçeklerin sultanı, şu ömrümün gülüsün,
Türkülerim sanadır, gönlümün bülbülüsün.
Seni sevmek ne güzel, tüm kalbimde kuşatma,
Nefes bile alamam, yokluğunu yaşatma.
Haydi tut ellerimi, haydi bak gözlerime,
Seni çok seviyorum, kulak ver sözlerime.
Mesut Hekimhan
Eğitimci Yazar
mesuthan@gmail.com
