Ömer Faruk Kotay
Şehirler de ölür
Ergen şehirlerde yaşamak gerek yaşamın kendisini,ruhuna ruh katmak için.Tıpkı genç bir insan gibidir el değmemiş sokakları gezerken anlarsınız.Kıpır kıpırdır veya utangaç bir genç misali hep önüne bakan .Keşfedilmeyi bekler,gezilmeyi bekler dokunulmasını konuşulmasını ister Sizi çıkmaz sokaklarına çekerken tehlikeli kaldırım taşlarıyla aynı zamanda isyankardır.Onu tanımanızı ve bulmanızı ister.Bir bulmacadır ergen şehirler.
Şehirler de ölür
Olgun şehirlerde yaşamak bildiktir.İçinize işlemiştir eski köşeleri antik duyguları ve iç çekişleri.Oturmuş ve görmüşliğün kibri vardır havasında.Tepeden bakar her göz atışında içinden geçenlere.Daha henüz tepeleme dolu değildir yüreği.Daha gömleğini sıyırmamıştır İçine attığı herşey birikmiştir .İnsanlar yollar ve evler onun için daha henüz devleşmemiştir.Soluğu kesildiği anda nefes alacağı bir yer vardır gönlünde.Bir bilmecedir olgun şehirler.
Şehirler de ölür
Yaşlı şehirlerde yaşamak yaşamanın kendisi değildir.Sırrı kendisinde hayallenmiş duygulara açık bir aynadır.Kendini bırakmışlık kendince teslimiyet yüzyılların mirası gibi ortada kalan bir öksüzdür.Çizilmiş delik deşik olmuş sırtından vurulmuş bir av gibi gidecek hiçbir yeri olmayan davetsiz bir konuktur..Ele geçirilmişliğin utnacı çaresizliğin bedbinliği vardır sokaklarında evlerinde veya heryerinde.Bir aforizmadır yaşlı şehir.
İnsan gibidir şehirler,ergenleşen olgunlaşan ve yaşlanan zamanı geldiğinde.
Şehirler de ölür elbet/bir gün yaşanmaz şehirlere dönüşür.
Gün gelir İstanbul’da
İstanbul da ölür…
Ali Çetin EZBER
2023 /01/11
