Bir bayrak, yalnızca kumaştan ibaret değildir. Hele ki Türk bayrağı… O bayrak ki tarihin köklerinden süzülerek gelen bir hafızadır; acının, direnişin, umudun ve yeniden ayağa kalkışın sessiz ama vakur tanığıdır. Dalgalandığını görmek bende benzersiz duygular oluşturmakta… ve dalgalandığı her yerde geçmişle bugün arasında görünmez bir bağ kurar. Yani bir milletin kimliğinin, iradesinin ve var olma kararlılığının tek bakışta göstermektedir.

Ay yıldızlı al bayrağımız bu toprakların kolay vatan olmadığını hatırlatmakta, rengi, bir boyadan değil; uğruna can verilen şehitlerin kanından geldiğini gösterir. Bu yüzden bayrak, bir sembol olmanın ötesinde, bize emanet edilmiş bir değerdir. Emanet ise sorumluluk, saygı, farkındalık ve vefa ister. İstiklal bayrakla korunur; istikbal ise ancak maarifle inşa edilir. Bayrağın göklerde özgürce dalgalanması, onun altında yetişen nesillerin bilinçli, ahlaklı ve değerlerine sahip bireyler olmasıyla anlam kazanır. Yüreğimiz bayrak oldukça, geleceğimiz vatan olmaya devam eder. Ay yıldız göklerdeyken, asıl birlik kalplerde kurulur. Bayrak; bizi sadece geçmişte birleştiren değil, geleceğe birlikte yürüten ortak bir ülküdür.

Ne var ki zamanla, gündelik hayatın koşturmacası içinde bu derin anlamı gözden kaçırdığımız oluyor. Bayrağı sadece törenlerde görmek, yalnızca belirli günlerde hatırlamak ya da varlığına alışıp anlamını sorgulamamak bizleri mili ve manevi değerler açısından köreltmektedir. Oysa bayrak, sadece göndere çekildiğinde değil; ona baktığımız her an bize bir şeyler söylemek ister.

Türk bayrağı birleştiricidir. Farklı düşünceleri, farklı hayatları, farklı hikâyeleri aynı gökyüzü altında toplar. Kim olduğumuzu hatırlatırken, nasıl olmamız gerektiğini de fısıldar: Onurlu, sorumluluk sahibi ve birbirine karşı duyarlı bireyler olmayı hatırlatır. Bayrağa duyulan saygı, aslında birbirimize duyduğumuz saygının da bir yansımasıdır. Milli ve manevi değerler, yüksek sesle tekrarlandığında değil; günlük hayatta yaşandığında anlam kazanır. Bayrağın önünden geçerken durup düşünmek, ona bakarken sadece görmekle yetinmemek gerekir. Çünkü o bayrak, bizden bir şey ister: Unutmamayı, Saygı duymayı, Nereden geldiğimizi, hangi bedellerle bugünlere ulaştığımızı ve bu emaneti yarınlara nasıl taşıyacağımızı bilmemizi. Şimdi değerli okurlarım şu soruyu soruyorum size; Bayrağa baktığımızda ne hissediyoruz? Alışkanlık mı, gurur mu, sorumluluk mu? Cevap ne olursa olsun, ay yıldızlı bayrak hâlâ orada; sessiz, vakur ve dimdik duruyor. Bizim ona hangi gözle baktığımız ise, aslında kendimize nasıl baktığımızın da aynasıdır. Vesselam

Eğitimci Yazar

Fethi Ahmet Öner

Bir bayrak, yalnızca kumaştan ibaret değildir. Hele ki Türk bayrağı… O bayrak ki tarihin köklerinden süzülerek gelen bir hafızadır; acının, direnişin, umudun ve yeniden ayağa kalkışın sessiz ama vakur tanığıdır. Dalgalandığını görmek bende benzersiz duygular oluşturmakta… ve dalgalandığı her yerde geçmişle bugün arasında görünmez bir bağ kurar. Yani bir milletin kimliğinin, iradesinin ve var olma kararlılığının tek bakışta göstermektedir.

Ay yıldızlı al bayrağımız bu toprakların kolay vatan olmadığını hatırlatmakta, rengi, bir boyadan değil; uğruna can verilen şehitlerin kanından geldiğini gösterir. Bu yüzden bayrak, bir sembol olmanın ötesinde, bize emanet edilmiş bir değerdir. Emanet ise sorumluluk, saygı, farkındalık ve vefa ister. İstiklal bayrakla korunur; istikbal ise ancak maarifle inşa edilir. Bayrağın göklerde özgürce dalgalanması, onun altında yetişen nesillerin bilinçli, ahlaklı ve değerlerine sahip bireyler olmasıyla anlam kazanır. Yüreğimiz bayrak oldukça, geleceğimiz vatan olmaya devam eder. Ay yıldız göklerdeyken, asıl birlik kalplerde kurulur. Bayrak; bizi sadece geçmişte birleştiren değil, geleceğe birlikte yürüten ortak bir ülküdür.

Ne var ki zamanla, gündelik hayatın koşturmacası içinde bu derin anlamı gözden kaçırdığımız oluyor. Bayrağı sadece törenlerde görmek, yalnızca belirli günlerde hatırlamak ya da varlığına alışıp anlamını sorgulamamak bizleri mili ve manevi değerler açısından köreltmektedir. Oysa bayrak, sadece göndere çekildiğinde değil; ona baktığımız her an bize bir şeyler söylemek ister.

Türk bayrağı birleştiricidir. Farklı düşünceleri, farklı hayatları, farklı hikâyeleri aynı gökyüzü altında toplar. Kim olduğumuzu hatırlatırken, nasıl olmamız gerektiğini de fısıldar: Onurlu, sorumluluk sahibi ve birbirine karşı duyarlı bireyler olmayı hatırlatır. Bayrağa duyulan saygı, aslında birbirimize duyduğumuz saygının da bir yansımasıdır. Milli ve manevi değerler, yüksek sesle tekrarlandığında değil; günlük hayatta yaşandığında anlam kazanır. Bayrağın önünden geçerken durup düşünmek, ona bakarken sadece görmekle yetinmemek gerekir. Çünkü o bayrak, bizden bir şey ister: Unutmamayı, Saygı duymayı, Nereden geldiğimizi, hangi bedellerle bugünlere ulaştığımızı ve bu emaneti yarınlara nasıl taşıyacağımızı bilmemizi. Şimdi değerli okurlarım şu soruyu soruyorum size; Bayrağa baktığımızda ne hissediyoruz? Alışkanlık mı, gurur mu, sorumluluk mu? Cevap ne olursa olsun, ay yıldızlı bayrak hâlâ orada; sessiz, vakur ve dimdik duruyor. Bizim ona hangi gözle baktığımız ise, aslında kendimize nasıl baktığımızın da aynasıdır. Vesselam

Eğitimci Yazar

Fethi Ahmet Öner