Tuğba üstünü değiştirip kapıyı açtı. Kewın'ın endişesi yüzünden okunuyordu ama bir şey de demiyordu. Bu duruma daha fazla sabredemeyen ve aynı zamanda rahatsızlık verdiği için Kewın'a sinir olan Tuğba:

"Afedersiniz ama profesör hem bu saatte kapımı çalıp hemde niçin konuşmadığınızı sorabilir miyim?" dedi elindeki telefonda saatin 00:00  olduğunu göstererek. 

"Saatin 00:00 olduğuna bakma,Güney Yarımküre'nin genelinde saat '00:00'ı göstermekte! Yani anlayacağın aslında gün atladık ama hâlâ hava karanlık ve ay tepede."

Bu durum Gökbilimci Tuğba'yı heyecanlandırmış ve aynı zamanda korkutmuştu. Tuğba,heyecanlanmıştı çünkü ömrü hayatında ilk kez böyle bir şeye tanık oluyordu,korkmuştu çünkü bu olay uzun süre böyle devam ederse çok büyük felaketler doğurabilirdi. 

Aynı durum Kuzey Yarımküre içinde geçerliydi. Orada da kanunen saatler 12:00'da durmuş güneş batmak bilmiyordu. Burada da olay şöyle gelişti;

Her  yaz tatilinde olduğu gibi Columbia Buzul Alanına yakın oturan Kanadalı çocuklar kar topu savaşı yapıyorlardı. O gün (22 Aralık) daha sıcak olduğu için çocuklar çok sevinçliydi. Çünkü böyle havalarda aileleri onları içeri çağırmaz böylelikle çocuklar keyifli zaman geçirebilirlerdi. Bunların yanısıra saatin çoktan geç olması gerektiğini düşünen yetişkinlerde vardı. Saat uzun zamandır 12:00 kalamazdı. Birçok kişi yeni kalkmış kahvaltısını yapıyordu derken birden bütün evlerin radyosunda aynı ses duyuldu; "güneş hareket etmiyor" "saatlerce aynı yerde duruyor" gibi uyarıya benzer ses tonuyla anonslar geçiyordu. Bu durum bütün Kuzey Yarımkürede'kileri endişe içine sürüklemişti. Eğer Güneş batmazsa   Kuzey Yarımkürede'ki buzulların erimeye başlaması an meselesiydi. 

Hem Güney Yarımkürede hem Kuzey Yarımkürede olacak felaketlerin farkında olan Tuğba gökteki gelişmelerle alakalı yaptığı gözlemlerle derhal Çin'e dönüp bir haber ajansından rica ederek insanlara hitaben onların sakinleştirmek adına konuşma yaptı:

"Değerli insanlar günlerdir dünyanın bir yanı karanlık diğer kısmı aydınlık şekilde. Bu yüzden hangi zaman diliminde olunduğu bilinmediği için bir yarımkürede saat 00:00'da durmuşken diğer yarımkürede saat 12:00'da durmuş durumda. Bu durum birçok ülke için OHAL olarak ilan edilsede geçici bir durumdur. Finlandiya'yı düşünün. Orada 73 gün  batmayan güneş 51 gün boyunca doğmuyor. Yani demem o ki bu durumu kısa bir süreliğine bütün dünya yaşamaktadır. Şahit olduğumuz bu olayın tarihte çok nadir örnekleri vardır. Sakın bu durum sizi endişelendirmesin hepsi geçicidir."

                      Devam Edecek...

Osman Faruk Boz’un kaleminden

Tuğba üstünü değiştirip kapıyı açtı. Kewın'ın endişesi yüzünden okunuyordu ama bir şey de demiyordu. Bu duruma daha fazla sabredemeyen ve aynı zamanda rahatsızlık verdiği için Kewın'a sinir olan Tuğba:

"Afedersiniz ama profesör hem bu saatte kapımı çalıp hemde niçin konuşmadığınızı sorabilir miyim?" dedi elindeki telefonda saatin 00:00  olduğunu göstererek. 

"Saatin 00:00 olduğuna bakma,Güney Yarımküre'nin genelinde saat '00:00'ı göstermekte! Yani anlayacağın aslında gün atladık ama hâlâ hava karanlık ve ay tepede."

Bu durum Gökbilimci Tuğba'yı heyecanlandırmış ve aynı zamanda korkutmuştu. Tuğba,heyecanlanmıştı çünkü ömrü hayatında ilk kez böyle bir şeye tanık oluyordu,korkmuştu çünkü bu olay uzun süre böyle devam ederse çok büyük felaketler doğurabilirdi. 

Aynı durum Kuzey Yarımküre içinde geçerliydi. Orada da kanunen saatler 12:00'da durmuş güneş batmak bilmiyordu. Burada da olay şöyle gelişti;

Her  yaz tatilinde olduğu gibi Columbia Buzul Alanına yakın oturan Kanadalı çocuklar kar topu savaşı yapıyorlardı. O gün (22 Aralık) daha sıcak olduğu için çocuklar çok sevinçliydi. Çünkü böyle havalarda aileleri onları içeri çağırmaz böylelikle çocuklar keyifli zaman geçirebilirlerdi. Bunların yanısıra saatin çoktan geç olması gerektiğini düşünen yetişkinlerde vardı. Saat uzun zamandır 12:00 kalamazdı. Birçok kişi yeni kalkmış kahvaltısını yapıyordu derken birden bütün evlerin radyosunda aynı ses duyuldu; "güneş hareket etmiyor" "saatlerce aynı yerde duruyor" gibi uyarıya benzer ses tonuyla anonslar geçiyordu. Bu durum bütün Kuzey Yarımkürede'kileri endişe içine sürüklemişti. Eğer Güneş batmazsa   Kuzey Yarımkürede'ki buzulların erimeye başlaması an meselesiydi. 

Hem Güney Yarımkürede hem Kuzey Yarımkürede olacak felaketlerin farkında olan Tuğba gökteki gelişmelerle alakalı yaptığı gözlemlerle derhal Çin'e dönüp bir haber ajansından rica ederek insanlara hitaben onların sakinleştirmek adına konuşma yaptı:

"Değerli insanlar günlerdir dünyanın bir yanı karanlık diğer kısmı aydınlık şekilde. Bu yüzden hangi zaman diliminde olunduğu bilinmediği için bir yarımkürede saat 00:00'da durmuşken diğer yarımkürede saat 12:00'da durmuş durumda. Bu durum birçok ülke için OHAL olarak ilan edilsede geçici bir durumdur. Finlandiya'yı düşünün. Orada 73 gün  batmayan güneş 51 gün boyunca doğmuyor. Yani demem o ki bu durumu kısa bir süreliğine bütün dünya yaşamaktadır. Şahit olduğumuz bu olayın tarihte çok nadir örnekleri vardır. Sakın bu durum sizi endişelendirmesin hepsi geçicidir."

                      Devam Edecek...

Osman Faruk Boz’un kaleminden