Oysa bu olayın tarihte hiçbir örneği yoktu. Tuğba bu son tabiri  insanları sakinleştirmek için kullanmıştı. Sonuçta insanlar  uzmanından aldığı her türlü bilginin doğruluğuna inanmaya alışıktı. Bu bilgiler yalan olsa bile! İnsanlar bu yalan bilgiye inanarak gece ve gündüze alışmaya başladı. Kuzey Yarımkürede'kiler bu durumun bir gün geçeceğinin bilincinde Güneş'in sıcaklığını tenlerine kadar hissederken Güney Yarımküredekiler kendilerini karanlığın kollarına mahkum bırakmaya karar vermişlerdi. Ama şüphe yoktu ki onlarda bir gün bu karanlığa alışacaktı. 

Günler ve aylar geçmiş Dünya'nın bir yarısı geceyi severken diğer yarısı gün ışığının sevdalısı olmuştu. Bu durum tabi gelecek nesillerin yaşam süresini de giderek etkilemeye başlamıştı. Güneş'e maruz kalan yerlerde kuraklık yaşanırken Ay'ın soğuk yüzü özellikle yağmurla beraber dondurucu soğuklara sebep oluyor böylelikle bebekler bir yaşına varamadan ölüyordu. Sağ kalanlar ise zengin ailelerin parayla hastanede büyütülmesini istediği bebekleriydi. Bu durum bebeklerin hepsini cam fanusa hapsettirdiğinden her iki yarımkürede doğan bebeklerin hayattaki ilk kaderleri aynı olacaktı. Çünkü hepsi karanlık oda içinde fanus içindeki let lambalara maruz kalıyordu. Gelişim aşamaları bittikten sonra da Güney Yarımkürede'kiler karanlığa alıştıtmak için birtakım zorlu testlere tabi tutturulurken Kuzey Yarımkürede'kiler kendilerini Güneş'e alıştıracak zorlu testlere tabi tutuluyordu. Bu bebeklerinde hayatta kalanı çok az oluyordu. Çünkü gitgide artan kuraklık ve su taşkınları bu durumu engelliyordu. 

Kuzey kutbunun büyük bir kısmının erimesiyle taşkınlar dahada artmış ve başta kara hayvanları olmak üzere Kuzey Yarımkürede'ki insanlar bir bir yaşamını yitiriyordu. Güney Yarımkürede'de durum farksızdı. Orada da kuraklık boy gösteriyor ve insanlar aç ve susuzluktan ölüyordu. Aylarca çalışmalar yapan Tuğba bu olanları gördükçe geriliyor ve ister istemez işinden etkileniyordu. Aynı zamanda çalışmalarını hızlandırmak için gittiği Çin'deki insanlardan da tepkiler alıyordu. Tepkilerin birçoğu ortaya attığı yalanla ilgiliydi. 

Devam edecek...

Osman Faruk Boz’un kaleminden

Oysa bu olayın tarihte hiçbir örneği yoktu. Tuğba bu son tabiri  insanları sakinleştirmek için kullanmıştı. Sonuçta insanlar  uzmanından aldığı her türlü bilginin doğruluğuna inanmaya alışıktı. Bu bilgiler yalan olsa bile! İnsanlar bu yalan bilgiye inanarak gece ve gündüze alışmaya başladı. Kuzey Yarımkürede'kiler bu durumun bir gün geçeceğinin bilincinde Güneş'in sıcaklığını tenlerine kadar hissederken Güney Yarımküredekiler kendilerini karanlığın kollarına mahkum bırakmaya karar vermişlerdi. Ama şüphe yoktu ki onlarda bir gün bu karanlığa alışacaktı. 

Günler ve aylar geçmiş Dünya'nın bir yarısı geceyi severken diğer yarısı gün ışığının sevdalısı olmuştu. Bu durum tabi gelecek nesillerin yaşam süresini de giderek etkilemeye başlamıştı. Güneş'e maruz kalan yerlerde kuraklık yaşanırken Ay'ın soğuk yüzü özellikle yağmurla beraber dondurucu soğuklara sebep oluyor böylelikle bebekler bir yaşına varamadan ölüyordu. Sağ kalanlar ise zengin ailelerin parayla hastanede büyütülmesini istediği bebekleriydi. Bu durum bebeklerin hepsini cam fanusa hapsettirdiğinden her iki yarımkürede doğan bebeklerin hayattaki ilk kaderleri aynı olacaktı. Çünkü hepsi karanlık oda içinde fanus içindeki let lambalara maruz kalıyordu. Gelişim aşamaları bittikten sonra da Güney Yarımkürede'kiler karanlığa alıştıtmak için birtakım zorlu testlere tabi tutturulurken Kuzey Yarımkürede'kiler kendilerini Güneş'e alıştıracak zorlu testlere tabi tutuluyordu. Bu bebeklerinde hayatta kalanı çok az oluyordu. Çünkü gitgide artan kuraklık ve su taşkınları bu durumu engelliyordu. 

Kuzey kutbunun büyük bir kısmının erimesiyle taşkınlar dahada artmış ve başta kara hayvanları olmak üzere Kuzey Yarımkürede'ki insanlar bir bir yaşamını yitiriyordu. Güney Yarımkürede'de durum farksızdı. Orada da kuraklık boy gösteriyor ve insanlar aç ve susuzluktan ölüyordu. Aylarca çalışmalar yapan Tuğba bu olanları gördükçe geriliyor ve ister istemez işinden etkileniyordu. Aynı zamanda çalışmalarını hızlandırmak için gittiği Çin'deki insanlardan da tepkiler alıyordu. Tepkilerin birçoğu ortaya attığı yalanla ilgiliydi. 

Devam edecek...

Osman Faruk Boz’un kaleminden