Mesut Hekimhan
Ufuklara bakarken, gözlerim boğulmuşum,
Sıfırları öldürüp, kaç dokuz doğurmuşum.
----------
Seni sevmek ne büyü, ne de sonsuz lanettir,
Seni sevmek gönülden, en büyük emanettir.
----------
Sana gelemiyorum, ve sana gel diyorum,
Ben artık sana gelen, tükenmeyen o yolum.
--------------
Uzak diye bir yer var, oraya gitmeliyim,
Ne kadar çağırsan da, geri dönmemeliyim.
------------
Günlerin kıymetini, bilirim sanıyorsun,
Kaç ömür yaşasan da, hep dünü arıyorsun.
-------------
Yokluğunda sen sussan, ben hala seni duysam,
Sana tutunamazken, ansızın beni bulsan.
----------
Şu gözümün nurusun, yanan közümün hârı,
Zor edecek gibiyim, gelmeyen bu baharı...
-----------
Geçmişe dönmem artık, küstüm gözyaşlarımla,
Daha güçlüyüm inan, bütün hatalarımla.
------------
Gel gece olsun yine, güneş yerlere batsın,
Sen ecel şerbetini, sunan en güzel tatsın.
--------------
Uyan artık sevdiğim, günler elden gidiyor,
Arkamızda kalmıyor, dünler önden gidiyor.
--------------
Acıları sadece, yoksunlukta tadarız,
Dünyamızı tartsalar, olduğumuz kadarız.
--------------
Sillesini vururdu, hiç canım acımazdı,
Çocukluk ülkesinde, yaram çok acım azdı.
-------------
Kırana kadar sıksan, bütün kemiklerimi,
sıkana kadar kırsam, ben de zincirlerimi.
----------
Çöllerden okyanusa, dönsün şu kara bahtım,
Gel otur ihtişamlı, görünsün gönül tahtım.
------------
Görmemi engelliyor, kışın sis perdeleri,
Çocuk gibi beklerim, uzaktan gel demeni.
------------
Saç tellerin peşinden, koşturuyor yelleri,
Ruhumla bedenimi, kavuştursun elleri.
---------------
Her tövbe affedilir, pişmanım affet beni,
Nasıl olur beklersin, yokluğu hazmetmemi.
---------------
Onun sevgisi güzel, kulunun sevgisinden,
Mânayı semadan al,aşkı medresesinden.
----------------
Bildiklerim dar gelir, tüm sınırlarım derbent,
Derin bir sessizliğe, meylediyor ıssız kent.
-------------
Şafak sayar gözlerin, alev alev yanarsın,
Ömründe kaç kişiyi, yokluğundan tanırsın.
Mesut Hekimhan
Eğitimci Yazar
mesuthan@gmail.com
